Yola Nereden Çıktık?
I. Abdülhamit döneminde yıkılan Emîr Gûne Sahilsarayı arazileri üzerinde 1782 yılında inşa edilmiş olan ve Abdullah Paşa Yalısı olarak da bilinen Şerifler Yalısı, 17. yüzyıl sonlarından itibaren şenlenmeye başlayan Boğaziçi'nde yalı mimarlığının en özel örneklerinden biriydi.
Uzun yıllar literatürde ilk sahibinin Feyzî Beyzâde Mehmed Efendi olduğu düşünülse de, 1792 tarihli Bostancıbaşı Defterleri, yalının inşa edildiği arazinin ilk kullanıcısının Hazine-i Hümâyun Başyazıcısı Mehmed Bey olduğunu gösteriyor. Yani mekân, Osmanlı bürokrasisinin en üst mertebesindeki kalemlerden birinin eliyle hayat bulmuş.
*Kaynak: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İstanbul Araştırmaları Anabilim Dalı — Yüksek Lisans Tezi, Zehra Dilek, 2019
Nelerden Beslendik?
Boğaziçi yalıları, Türk zevkinin üsluplaştırdığı ve âdeta bir güzel sanatlar kolu hâline getirdiği mimarlık geleneğinin temsilcileri olarak iç mekân tasvirlerinden bahçe peyzajlarına birçok zenginlik sunar.
Kaynaklarda geçen bilgilere göre, Şerifler Yalısı da duvar ve tavanlarında stilize doğa betimlemelerine ev sahipliği yapmakta. Selamlık Köşkü'nün Divanhâne bölümünde, natüralist çiçeklerin arasına gizlenmiş istiridye motifleri ve gökyüzünde özgürce uçuşan kuş tasvirleri çalışmalarımıza ilham veren detaylardan bazıları.
Yapının yıllar içerisinde Osmanlı geleneği ve Batı etkisini birleştiren; Klasik, Barok, Rokoko ve Neoklasik üsluplarda katmanlı estetiği ise eklektik kimliğini tamamlıyor.
Neyin Peşindeyiz?
1700'lerden bugüne dek ayakta kalmış, yüzyıllardır tüm zarafetiyle Boğaz'ın sularını seyreden Şerifler Yalısı, yeni bir döneme kapılarını açıyor.
Değerli bir mirası ayrıcalıklı değerler dünyası ile buluşturan bir hikâye
İstanbul'un tarihî mirasını, Emirgan ve Boğaziçi'nin en eski yalılarından birinin kültürel dokusunu, Boğaz'ın dünyanın hiçbir yerinde eşi bulunmayan seyir keyfini; ayrıcalıklı yaşam, seçkin aidiyet ve hak edilmiş değerin kesişiminde buluşturan bir hikâye arıyoruz.
